Oraingo honetan ikusitako bideo baten inguruan jardungo gara. Bideoan hezkuntza sistemaren funtzionamenduari kritika egiten zaio. Gaur egun, munduko edozein txokotan, ikasgaiek hierarkia bera dute. Goian matematika, hizkuntzak eta giza zientziak daude; beheran, aldiz, arteak. Artearen barnean ere hierarkia bat nabari da: plastika eta musikak estatus handiagoa dute eskolan, antzerkia eta dantzak baino.
Zergatik ez zaie irakasten haurrei egunero dantza egiten, matematikak bezala? Honek argi erakusten du, hezkuntza sistemak arlo intelektualari ematen diola lehentasuna. Honen helburu nagusia ikasleak unibertsitateko irakasle bihurtzea izan liteke. Kasu askotan, haurrak benetan nahi duena eta gustatzen zaiona egitea galarazten diegu. Gure ustez, irakasle izango garenez, ume bakoitzaren gustu eta interesak identifikatu eta ezagutu beharko genituzke, haur guztiak ezberdinak baitira.
Gaur egun, eskoletan, sormenari ez zaio behar adinako garrantzirik ematen. Edukiak oso finkoak dira eta ikasturtea horiek lantzera mugatzen da gehienbat. Sormena eta irudimena gehien lantzen den etapa Haur Hezkuntza bada ere, adinak aurrera egiten duen heinean bere kutsua eta lekua galtzen joaten dela iruditzen zaigu. Azken finean, ikaskuntza prozesua entsaio errorearen bidez burutzea egokia izango zela iruditzen zaigu, azken finean, akatsetatik ikasten baitugu. Hala ere, bizi garen gizartean, akatsak egitea gaizki ikusita dago; eta horrek, haurrak berezkoa duen kreatibitatea galtzera garamatza.
Ondorio bezala zera esan dezakegu: inteligentzia arloak garrantzitsuak dira, baina horregatik ez dira ahaztu behar kreatibitatea lantzea bideratzen duten arloak. Haurren nahiak asetzea ezinbestekoa dela iruditzen zaigu, ikaskuntza prozesua esanguratsua izan dadin.
Zergatik ez zaie irakasten haurrei egunero dantza egiten, matematikak bezala? Honek argi erakusten du, hezkuntza sistemak arlo intelektualari ematen diola lehentasuna. Honen helburu nagusia ikasleak unibertsitateko irakasle bihurtzea izan liteke. Kasu askotan, haurrak benetan nahi duena eta gustatzen zaiona egitea galarazten diegu. Gure ustez, irakasle izango garenez, ume bakoitzaren gustu eta interesak identifikatu eta ezagutu beharko genituzke, haur guztiak ezberdinak baitira.
Gaur egun, eskoletan, sormenari ez zaio behar adinako garrantzirik ematen. Edukiak oso finkoak dira eta ikasturtea horiek lantzera mugatzen da gehienbat. Sormena eta irudimena gehien lantzen den etapa Haur Hezkuntza bada ere, adinak aurrera egiten duen heinean bere kutsua eta lekua galtzen joaten dela iruditzen zaigu. Azken finean, ikaskuntza prozesua entsaio errorearen bidez burutzea egokia izango zela iruditzen zaigu, azken finean, akatsetatik ikasten baitugu. Hala ere, bizi garen gizartean, akatsak egitea gaizki ikusita dago; eta horrek, haurrak berezkoa duen kreatibitatea galtzera garamatza.
Ondorio bezala zera esan dezakegu: inteligentzia arloak garrantzitsuak dira, baina horregatik ez dira ahaztu behar kreatibitatea lantzea bideratzen duten arloak. Haurren nahiak asetzea ezinbestekoa dela iruditzen zaigu, ikaskuntza prozesua esanguratsua izan dadin.
No hay comentarios:
Publicar un comentario